|
Bondscoach Craig Montvidas kijkt terug en blikt vooruit
door Dana Horeman (26aug)
Het Nederlands softbalteam nam van 23 juni tot en met 2 juli deel aan het Wereldkampioendschap in Carácas (Venezuela). Het team bereikte voor het eerst in 16 jaar weer de play-offs en eindigde als achtste. Hiermee voldoet het team aan alle voorwaarden van het NOC*NSF en wordt de A-status met nog een jaar verlengd tot het volgende meetmoment, wat waarschijnlijk het Europees Kampioenschap in Italië is.
Wanneer ik hoofdcoach Craig Montvidas een aantal vragen wil stellen over het WK is hij op dat moment met Jong Oranje in Wenen voor het Europees Kampioenschap Junioren.
Als ik hem telefonisch te pakken krijg, vraagt hij of ik later terug kan bellen, want het is Wenen namelijk een komen-en-gaan tussen het veld en het hotel, aangezien wedstrijden worden verzet door zware regenval en er de nodige druk komt te liggen op de organisatie. Als ik hem een uur later spreek is de ploeg net voor de tweede keer terug gekomen in het hotel en moet er weer netjes worden gewacht, totdat er weer vertrokken kan worden richting veld
Een Wereldkampioenschap ‘an sich’, hoe is het om daar aan mee te doen?
Craig Montvidas: ,,Een Wereldkampioenschap is een geweldig evenement. Na de Olympische Spelen is dit toernooi het hoogste haalbare wat er is in onze sport. Fantastisch dat we eraan mee mochten doen. Ik vond het ook goed georganiseerd.''
Dit is het derde WK dat je hebt mogen meemaken, was deze anders dan de vorige Wereldkampioenschappen?
Montvidas: ,,Venezuela staat bekend als onveilig land, maar we hebben er ons de hele tijd veilig gevoeld. Ik ben dan ook zeer te spreken over hoe de organisatie de beveiliging heeft aangepakt. Als je een WK in zes maanden tijd kan organiseren, dan is dat heel knap.''
|
|
Craig Montvidas, bellen en regelen voor zijn team. (Foto Marco Stoovelaar)
|
De International Softball Federation (ISF) had aanvankelijk Oklahoma City (USA) aangewezen om het Wereldkampioenschap te organiseren, maar vanwege overlappende data met de Centraal Amerikaanse en Caribbische Spelen besloot de wereldbond het evenement te verplaatsen. Venezuela werd vervolgens als nieuw gastland aangewezen. Het Zuid-Amerikaanse land had daarna slechts een half jaar de tijd alles op te zetten.
Montvidas: ,,In 2006 mocht ik het WK in Beijing (China) meemaken met het Engelse team. Dit was een toernooi dat al in het teken stond van de voorbereidingen op de Olympische Spelen. Hierbij werd ook voldaan aan alle veiligheidsvoorwaarden. Japan was in 1998 mijn eerste WK als coach en dat was toen ook met het Nederlands team. De stadions en de velden waren super. Zo hoort softbal te zijn.''
Is Venezuela een softballand?
Montvidas: ,,Ik kan het nog steeds niet helemaal beseffen hoe het softbal daar leeft. De atleten komen op televisie, er was overal reclame en posters ter promotie van het WK. Venezuela heeft wel degelijk vooruitgang geboekt. Ze trainen vaker en spelen vaker wedstrijden op internationaal niveau, waardoor ze veel ervaring opdoen.''
Hebben jullie de doelstellingen behaald?
Montvidas: ,,We hadden twee doelstellingen. De eerste en de
|
|
belangrijkste was het behalen van de play-offs.
Craig Montvidas, team meeting (Foto Marco Stoovelaar)
Er waren twee poules met acht teams, dus moesten we in onze poule minimaal vierde worden. Zodra we bij de bovenste acht eindigden was de A-status veilig die vanuit het NOC*NSF wordt vergeven. Door het behouden van de A-status kunnen we het komende jaar doorgaan met onze manier van trainen en spelen, omdat er een financiële vergoeding tegenover staat.'' ,,De tweede doelstelling was dat we verder wilden kijken hoe we het zouden doen in de play-offs. Ik ben van mening dat ik de lat daar niet hoog genoeg heb gelegd aan de groep. Kijk, we worden geen wereldkampioen, daar ben ik realistisch genoeg voor. Maar daarentegen kan je natuurlijk wel gaan stunten. Jammer genoeg zat er nu niet meer in, daarom zijn we als achtste geëindigd. Als er een kans was om hoger te eindigen, dan was daar nu een VOLGENDE PAGINA
|
|
Marco
